393 papers
Celbiologie is de sleutel tot het begrijpen van het leven zelf, van hoe individuele cellen communiceren tot het ontstaan van complexe ziektes. Deze tak van de wetenschap duikt diep in de mechanismen die onze cellen laten leven, groeien en zich verdedigen. Op Gist.Science maken we deze complexe inzichten toegankelijk voor iedereen, zonder dat je een doctoraat nodig hebt om de essentie te vatten.
Elke nieuwe preprint die verschijnt in de celbiologie-categorie op bioRxiv, wordt door ons team zorgvuldig verwerkt. Wij bieden voor elk artikel zowel een heldere, begrijpelijke samenvatting voor de breedte publiek als een gedetailleerde technische analyse voor experts. Zo blijft de wetenschap transparant en toegankelijk, ongeacht je achtergrond.
Hieronder vind je de meest recente publicaties in dit dynamische vakgebied, direct vanuit bioRxiv en met onze unieke samenvattingen.
Dit artikel presenteert een op deep attention netwerken gebaseerd model en een bijbehorende interpreteerbaarheidstoolkit die accuraat de specifieke regels die cel-celinteractiedynamiek aansturen afleiden en visualiseren direct vanuit trajectgegevens, zonder dat voorafgaande aannames over biologische mechanismen vereist zijn.
Deze studie identificeert en karakteriseert LmME2 als de eerste cytosolische malaatoxidase in *Leishmania major*, waarbij wordt aangetoond dat het verlies ervan de pyridine nucleotidenhomeostase en de redoxbalans verstoort, waardoor de overleving en virulentie van de parasiet worden aangetast, wat het benadrukt als een veelbelovend doelwit voor medicijnen.
Deze studie toont aan dat uit menselijke iPSC-afgeleide hematopoëtische stamcellen een duurzame, jeugdige epigenetische identiteit en herstelde telomeerlengte behouden tijdens differentiatie en seriële transplantatie, onafhankelijk van de leeftijd van de donor, waarmee een kader wordt gevestigd voor regeneratieve geneeskunde-toepassingen.
Deze studie toont aan dat p70S6-kinase de AP2 μ2-subeenheid fosforyleert op serine 45 om clathrine-gemedieerde endocytose te faciliteren door de conformationele dynamiek van het AP2-complex te moduleren, waardoor de internalisatie van belangrijke celoppervlakreceptoren wordt versterkt.
Dit artikel presenteert de resultaten van een enquête onder leden van de Australian New Zealand Society for Extracellular Vesicles (ANZSEV om de samenstelling, interesses en overtuigingen van haar onderzoeksgemeenschap te karakteriseren.
Deze studie stelt de eerste uitgebreide proteomische en fosfoproteomische database vast voor muis-spermatogoniale stamcellen en progenitorcellen, waarbij wordt onthuld dat posttranslationele fosforylering een meer onderscheidende regulerende rol speelt dan proteïne-expressie bij beslissingen over het cellot en door sleutelkinasen te identificeren waarvan inhibitie differentiatie belemmert, terwijl specifieke eiwitten worden gekoppeld aan testis-fenotypen in knockout-modellen.
Deze studie identificeert Netrin-1 als een cruciale bewaker van de menselijke naïeve pluripotentie die extracellulaire signalen, intracellulaire signalering en epigenetische hermodellering coördineert om de naïeve staat te behouden en de verwerving ervan in menselijke embryonale stamcellen te versnellen.
Deze studie toont aan dat senescente menselijke myoblasten selectief gevoelig zijn voor reductieve stress-geïnduceerde celdood bij hoge concentraties antioxidante verbindingen, wat suggereert dat de senolytische activiteit van veel natuurlijke agentia kan voortkomen uit hun vermogen om dit specifieke type stress te induceren.
Dit artikel introduceert HiExM, een schaalbare, hoogdoorvoet expansiemicroscopie-pipeline die de afweging tussen ruimtelijke resolutie en monstergrootte overwint om robuuste, kwantitatieve profilering van individuele organelmorfologie en ruimtelijke heterogeniteit over grote celpopulaties mogelijk te maken.
Deze studie vestigt een kwantitatief biochemisch mechanisme voor Stu2/XMAP215-familie microtubuli-polymerasen door aan te tonen dat zij functioneren als efficiënte, enzymachtige tubuline-shuttling-antennes waarvan de activiteit wordt beheerst door TOG-domeinbindingskinetiek, wat een geval van convergente evolutie met actin-polymerasen onthult.